ΓΙΑ ΜΙΑ ΥΠΑΚΟΗ ΖΟΥΜΕ…

Κάποτε σ ένα ησυχαστήριο ήταν ένας υποτακτικός που τον πολέμαγε πολύ η ακηδία και δεν είχε όρεξη σχεδόν για τίποτε. Του φώναζε ο Γέροντάς του.
– Έλα παιδί μου να βοηθήσεις να μαζέψουμε τις ελιές
– Ωχ Γέροντα δεν μπορώ τώρα σε λίγο..Σε μία ώρα ξαναφωνάζει….
– Έλα παιδί μου να σκουπίσεις η να κάνεις λίγο εργόχειρο..
– Γέρονα είμαι κουρασμένος τώρα δεν μπορώ…Άσε με να ξαπλώσω λίγο ακόμα..

Το μεσημέρι την ώρα του φαγητού τον φωνάζει ο Γέροντάς του.
– Έλα Μανώλη ώρα για φαγητό….
– Να είναι Ευλογημένο Γέροντα..Για μία υπακοή ζούμε

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.